^*^ความรัก ไม่ใช่รายงาน^*^

* เมื่อคนสองคนรักกัน ,,, คนสองคนนั้นก็ต้องรู้เรื่องในชีวิตกันหมดทุกเรื่อง !!
หากใครมีความคิดเกี่ยวกับการรักกันเเบบนี้
คงรักคงจืดจางไปในเร็ววัน
เหมือน . . . หนังสือที่รู้ตอนจบแล้ว
เหมือนหนังที่เพื่อนมาเล่าตอนสำคัญ ๆ ให้ฟังก่อนที่เราจะซื้อตั๋วเข้าไปดู
การรู้ " ทุกอย่าง " ในชีวิตของกัน
ไม่นับเป็นการรู้ใจ
หากนับเป็นการจุ้นจ้านวุ่นวาย
ความรักนั้นไม่ใช่ .... การรายงานข่าว
ที่ต้องบอกเล่าทุกลายระเอียด
เช่น • ฉันอยู่ที่นี่ . . .. เธออยู่ที่ไหน ?
• ฉันกินข้าวร้านนี้ . . .. เธอกินข้าวร้านไหน ?
• ฉันโทรหาเพื่อน . .. . เธอโทรหาใคร ?
• ฉันคิดถึงเธอทุก 5 นาที . . . เธอคิดถึงฉันทุกกี่นาที ?
ซึ่งความรักแบบนี้มันก็เหมือนการเขียนประโยคสักประโยคหนึ่ง
ซึ่งไม่เว้นช่องไฟ มันก็จะดูน่าอึกอัดเช่นกัน
คบกันเเบบไม่ต้องรู้เรื่องในชีวิตของกันทั้งหมดก็ได้
ให้รู้เฉพาะเรื่องที่สำคัญ ๆ ก็พอ
• ไม่ต้องรู้ว่าคิดถึงฉันทุกกี่นาที ?
" เเค่เพียงรู้ว่าตอนมีเรื่องไม่สบายใจ เราจะคิดถึงกันไหม "
• ไม่ต้องรู้ว่าเธอกินข้าวร้านไหนกับใคร ?
" เเค่เพียงรู้ว่าเธอกินข้าวตรงเวลาหรือไม่ "
... และไม่จำเป็นต้องรู้ว่าก่อนมาเป็นแฟนฉัน เธอเคยมีแฟนมาแล้วกี่คน ...
... แค่เพียงรู้ว่า ต่อจากนี้เราจะดูแลกันดี ๆ ...

สุดท้าย *
= เมื่อคนสองคนรักกัน "
คนสองคนนั้นเกิดความไว้ว่างใจ
ไม่ต้องรายงานทุกความเคลื่อนไหว
แค่บอกเล่าความรู้สึกเป็นไปที่สำคัญ
= หากใครมีความคิดเกี่ยวกับความรักแบบนี้
ไม่ว่าจะผ่านนานวัน
ก็ยากที่รักจะจืดจางลง

เพราะ .. . ความรักไม่ใช่การรายงานข่าวที่ต้องบอกเล่าทุกลายละเอียด